|
Ponizej opisane sa dwie techniki strojenia gitar. I Klasyczna Do prawidlowego nastrojenia gitary uzywamy kamertonu, wydajacego dzwiek al. Jest to stroik (dzwiek wydobywa sie dmuchajac), lub widelki stroikowe (nalezy je tracic i przytknac do pudla gitary ). Istnieja takze komplety szesciu kamertonow - dla kazdej struny. Jezeli go nie posiadasz, mozesz nastroic gitare wedlug innego instrumentu. W instrumentach klawiszowych (np. fortepian, akordeon, organy), dzwieki odpowiednie dla strun gitary znajdziesz w nastepujacych miejscach klawiatury : Jezeli nie posiadasz kamertonu lub instrumentu wydajacego dzwieki o znanej wysokosci, gitare nalezy nastroic tak, by najcieñsza struna nie byla zbyt mocno naciagnieta ( "El" odchylona na srodku, powinna dotknac "H2") i jednoczesnie, by najgrubsza struna byla naciagnieta wystarczajaco ( aby nie brzeczala ). Metod strojenia gitary jest wiele. Przejrzyj je i wybierz te, ktora najbardziej odpowiada tobie : l. Aby nastroic gitare uderz strune "El" przycisnieta na progu V i wyreguluj srubka jej naciag tak, by otrzymac dzwiek taki sam jak z kamertonu. Nastepnie jezeli przycisniesz "H2" na progu V, to otrzymasz dzwiek el, czyli taki, jak pustej struny "El". Musisz wiec wyregulowac naciag "H2" tak, by dzwieki te byly identyczne. Analogicznie wyreguluj naciag "G3", by nacisnieta na progu IV dala dzwiek "H2" oraz kolejne trzy struny: "D4", "A5", "E6" , by nacisniete na V progu daly dzwieki odpowiednio strun : "G3", "D4", "A5". 2. Porownujemy te same dzwieki co w metodzie pierwszej, ale w odwrotnej kolejnosci. Zaczynamy od struny "E6". Dostrajamy ja do struny "El" lub nacisnieta na progu V do kamertonu ( w obu przypadkach porownujemy dzwieki odlegle o dwie oktawy ). Nastepnie "A5" porownujemy z "E6" przycisnieta na progu V, "D4" z "A5" przycisnieta takze na progu V, itd. Zaleta tej metody jest to, ze regulujemy naciag struny cieñszej nie przycisnietej na zadnym progu ( slychac jak dzwiek sie zmienia).
3. Gitare mozna nastroic nie uzywajac pustych strun (ich dzwiek jest inny niz strun skracanych ). Porownujemy, np.:
El w pozycji III z "H2" w pozycji VIII, H2 w pozycji III z "G3" w pozycji VII, G3 w pozycji III z "D4" w pozycji VIII, D4 w pozycji III z "A5" w pozycji VIII, A5 w pozycji III z "E6" w pozycji VIII, 4. Zgodnosc dzwiekow mozna sprawdzic co dwie struny (poza struna pierwsza i druga). Porownaj pusta "El" z "H2" przycisnieta na progu V oraz z "G3" na progu IX , "H2" z "D4" na progu IX , "G3" z "A5" na progu X i "D4" z "E6" na progu X
5. Mozna tez porownywac dzwieki odlegle o oktawe : "E6" z "D4" w pozycji II, "A5" z "G3" w pozycji II, "D4" z "H2" w pozycji III, "G3" z "El" w pozycji III i "H2" z "El" w pozycji VII lub w odwrotnej kolejnosci
6. Flazolety mozna wydobyc na progu XII, czy VII, niz na IV, lub V. Dlatego mozna sprawdzac stroj, lub stroic gitare porownujac flazolety odlegle o oktawe ( "E6", prog XII z "A5" p.VII , "A5" p.XII z "D4" p. VII , "D4" p.XII z "G3" p. VII , "E6" p.VII z "H2" p.XII z "El" p. VII)-rys.2.11.
Gdy zestroisz strune ostatnia z przedostatnia, moze okazac sie, ze pierwsze struny juz nie stroja (strojenie nalezy powtorzyc ). Jest to skutek rozciagania sie strun. Szczegolnie rozciagaja sie nowe struny nylonowe - przez pierwsze dni nastrojona gitara potrafi rozstroic sie w kilka minut. Roznica dzwiekow miedzy pierwsza a szosta struna to dwie oktawy. Struny te powinny wiec idealnie ze soba wspolgrac. Jesli tak nie jest, jedna z nich nalezy dostroic i porownac z innymi strunami. Porownywanie wysokosci dzwiekow moze okazac sie zawodne. Nastrojona gitare nalezy wiec sprawdzic ( np. grajac ten sam chwyt na roznych progach ), lub dostroic innym sposobem. Na poczatku mozesz miec trudnosci ze stwierdzeniem ktory z porownywanych dzwiekow jest wyzszy, a ktory nizszy ( wszystkie struny beda brzmiec podobnie ). Nie zniechecaj sie tym - sluch mozna ksztalcic. Æwicz wytrwale, a osiagniesz takie zdolnosci o ktore bys sie nigdy nie posadzal. II Flazolety - strojenie
Flazolety sa bardzo przydatne przy strojeniu, gdyz dzieki nim wszelkie zmiany wysokosci dzwiekow sa latwe do uchwycenia. Oczywiscie samo strojenie instrumentu musi byc poprzedzone nastrojeniem jednej ze strun. Zalozmy, ze mamy prawidlowo nastrojona strune e (szosta). Aby uzyskac flazolet, dotykamy delikatnie te strune nad 5 progiem. Zaraz po uderzeniu struny prawa reka musimy szybko oderwac lewa reke znad progu, aby nie wytlumic zagranego flazoletu. Teraz robimy to samo ze struna a (piata), tyle ze nad progiem 7. Te dwa dzwieki powinny byc identyczne, zatem nalezy tak regulowac sile naciagu struny a, aby uzyskac prawidlowy dzwiek. Przystepujac do strojenia struny d (czwartej) postepujemy podobnie: gramy flazolet nad 5 progiem struny a (piatej), a nastepnie nad 7 progiem struny d (czwartej); teraz mozemy nastroic strune d (czwarta). Strojenie struny g (trzeciej) wyglada tak samo: flazolet nad 5 progiem struny d (czwartej), a potem nad 7 progiem struny g (trzeciej). Struna h (druga) wymaga innego potraktowania, poniewaz interwal pomiedzy nia a struna poprzednio nastrojona, czyli g (trzecia) to tercja wielka, a nie kwarta, jak to mialo miejsce w poprzednich przypadkach. Nalezy tu zagrac flazolet nad 7 progiem struny e (szostej), a nastepnie uderzyc pusta strune h (druga) i wyregulowac jej sile naciagu. Nastrojenie struny e (pierwszej) jest juz proste: flazolet nad progiem 5 struny h (drugiej) i nad progiem 7 struny e (pierwszej). Mozna tez zagrac flazolet nad 5 progiem struny e (szostej) i do niego porownac dzwiek pustej struny e (pierwszej).
|
Strojenie gitary